Wydobywanie kruszywa w dolinach rzecznych oraz bezpośrednio z koryt cieków powoduje występowanie znaczących zmian morfologicznych. Następstwem tych działań jest powstawanie zmian rzeźby terenu (hałdy nadkładu oraz wyrobiska poeksploatacyjne), zmian stosunków wodnych obszaru powodujące obniżenie zwierciadła wód podziemnych. Bezpośrednia eksploatacja kruszywa z cieków może powodować wzmożoną erozję wgłębną, co z kolei prowadzi do niszczenia urządzeń hydrotechnicznych, a w konsekwencji często do zjawisk powodziowych. Eksploatacja kruszyw może prowadzić ponadto do degradacji cennych przyrodniczo obszarów i niszczenia ekosystemów. Na obszarach poeksploatacyjnych konieczne jest prowadzenie kosztownych prac rekultywacyjnych z uwzględnieniem warunków naturalnych i wymaganych celów środowiskowych.
Dla pogłębienia zagadnienia polecam broszurę wydaną w ramach realizowanej przez Towarzystwo na rzecz Ziemi kampanii Dość eksploatacji osadów z koryt rzek.
Broszurę opracowano i wydano w ramach kampanii Dość eksploatacji kruszywa z koryta Wisły.
Sponsorami projektu są Fundusz Partnerstwa i Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie.
Druk broszury sfinansowano ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie.
Komentarze
